domingo, janeiro 08, 2012
La asociación Arraianos abre el homenaje civil a Celso Emilio Ferreiro
El colectivo presentó ayer en Celanova un monográfico del poeta bélico
ÓSCAR IGLESIAS - Celanova - 08/01/2012
De exprimirse a fondo el legado del poeta más traducido desde Rosalía, este desajuste sólo será una línea de fuga en el centenario de Celso Emilio Ferreiro Míguez (Celanova, 1912-Vigo, 1979). En paralelo al homenaje institucional de la Xunta, de momento sin tocarse, la asociación cultural Arraianos presentó ayer en la Casa dos Poetas de Celanova el monográfico Celso Emilio fai 100 anos, coordinado por Aser Álvarez. A falta de la esperada biografía que ultima para Xerais el crítico Ramón Nicolás, una edición de autor que da para hozar en la obra y en muchas de las cuestiones que dejó abiertas en vida Celso Emilio, el escritor que quiso que su obra fuese hierro, dúctil como arma y literatura, más allá del realismo social.
Poetas como Manuel Vilanova , Miro Villar o Baldo Ramos y Benedicto García; críticos como Armando Requeixo y el propio Ramón Nicolás; Xesús Alonso Montero, Xosé Luís Méndez Ferrín, Quessada o Díaz Pardo son algunos de los 19 colaboradores, directamente o por cesión de obra, en esta nueva entrega de Arraianos, nacida en 2003 bajo el influjo del poeta "arraiano y fronterizo". "Un tipo que defiende su verdad pero, habituado a transitar entre límites, consigue interactuar con otras verdades", verbalizó Álvarez. "Su discurso es rabiosamente contemporáneo". Lo destaca el hijo, Luís Ferreiro, en un breve acercamiento personal a lo que significó Viaxe ao país dos ananos (Akal, Madrid, 1968). Aquel poemario, línea de corte en su obra y en su forma de enfrentar la cuestión nacional, concentra las esencias del Celso Emilio hiriente y glacial en el combate dialéctico. Y reclama a gritos otra puesta en común, con todas sus visiones múltiples, de la historia del exilio. Aquí está el Celso Emilio harto, expulsado de la Irmandade Galeguista de Caracas, enlace gallego de Cela en la revista de literatura Papeles de Son Armadans (el Nobel llegó a ofrecerle una salida laboral en una universidad americana). Celso Emilio fai 100 anos incluye diversas muestras, entre ellas la carta que escribe a Cunqueiro tras la estancia de éste en Venezuela. Para el de Celanova, unas vacaciones pagadas como comisario político: "Eres un infame. ¿Canto che pagaron de "ñapa" polos anacos que lle brindache da miña piel, os franquistas, teus anfitriós, tendeiros estraperlistas, horteras analfabetos e proxenetas de barato que te trouxeron eiquí de intelectual mercenario?".
Entre verdades y contradicciones, en 2012 se recordará nuevamente cómo Longa noite de pedra llegó a convertirse en un best-seller. Tras editarlo Galaxia en 1962, fue el editor y traductor catalán Josep Batlló quien consiguió que no muriese. Le dio vida en la famosa colección El Bardo. Como suele recordar Batlló, todavía vivo, "gracias a Longa noite de pedra pude editar a muchos poetas catalanes". El pequeño volumen, del que se han tirado 500 ejemplares, incluye dos poemas inéditos sin título, uno en gallego y otro en castellano. Y un cedé donde O García, O Vero y O Leo -en su formación Labregos do Tempo dos Sputniks- hacen suyo O meu reinado.
Nova recollida "El País"
Un monográfico por el centenario de Celso Emilio Ferreiro revela varios poemas inéditos
La asociación "Arraianos" lo presentó en Celanova, prologado por el biógrafo Ramón Nicolás y lo llevará a Vigo el próximo viernes
| |
Con motivo del cien aniversario del nacimiento de Celso Emilio Ferreiro (Celanova, 1912- Vigo, 1979), la asociación que preside Aser Álvarez editó un número que cuenta con colaboraciones del recién fallecido Isaac Díaz Pardo, de Xesús Alonso Montero o del presidente de la Real Academia Galega, Xosé Luís Méndez Ferrín y con un prólogo del actual biógrafo de Celso Emilio, Ramón Nicolás. Álvarez remarcó la vigencia de obra del poeta, que llega a nuestros días: "Creo que Celso Emilio envejece muy bien". Y citó los versos "Mais o lume que alampea en cada cousa/endexamais o veredes morto".
La presentación de "Celso Emilio fai 100 anos" en la Casa dos Poetas de Celanova se cerró con una actuación poético musical a cargo de "Labregos do tempo dos sputniks", una formación que, precisamente, toma su nombre de uno de los versos de Celso Emilio.
Entre los trabajos de investigación que incluyen el monográfico se halla otro de los poemas inéditos que se atribuyen a Celso Emilio, cuyo año ha decidido señalar también la Administración. Titulado como "O atraco", refleja en alguno de sus versos: "Vimos a instalar o silencio/cero preguntas,/cero movimento porque/esto é un atraco.
Fuentes de la asociación precisaron que este monográfico será presentado también en Vigo, en la librería Librouro, el próximo viernes 13 a las 20.00 horas.
Nova recollida no Faro de Vigo
Los 'arraianos' celebran el 100 cumpleaños de Celso Emilio
redacción. celanova - 08-01-2012
La Asociación Arraianos presentó ayer en la Casa dos Poetas de Celanova el número nueve de la revista de su mismo nombre, con un completo monográfico con material inédito sobre Celso Emilio Ferreiro.

Un emotivo recital poético y musical inspirado en la obra del autor de 'Longa noite de pedra', permitió recordar algunos de los versos mas contemporáneos con el pretexto de que 'Celso Emilio fai 100 anos'. 'Vós diredes que son moitos, máis a nós parécenos que lle sentan moi ben. Que a súa obra envellece sen perder potencia, coma unha esgrevia augardente do país. Que alza a quen queira bebela', recitaba Aser Álvarez, acompañado de los acordes de guitarra de Daniel Romero. Anxo Angueira y 'Labregos do Tempo dos Sputniks' completaron el homenaje .
El monográfico, que incluye entrevistas, ensayos, ilustraciones, fotografías, música y poesía, es un preludio de los actos que la asociación arraiana prevé desarrollar en 2012
Nova recollida La Región

Aser Álvarez y Antonio Piñeiro (Foto: MARCOS ATRIO)
El monográfico, que incluye entrevistas, ensayos, ilustraciones, fotografías, música y poesía, es un preludio de los actos que la asociación arraiana prevé desarrollar en 2012
Nova recollida La Región
terça-feira, janeiro 03, 2012
Presentación do monográfico "Celso Emilio fai 100 anos"
Na Casa dos Poetas de Celanova, ás 11 horas.
Presentación do monográfico Celso Emilio fai 100 anos.
O cartel é obra de Baldo Ramos, autor da cuberta e das ilustracións do monográfico conmemorativo do Centanerio de CEF.
ESTADES TODOS CONVIDADOS!
Presentación do monográfico Celso Emilio fai 100 anos.
O cartel é obra de Baldo Ramos, autor da cuberta e das ilustracións do monográfico conmemorativo do Centanerio de CEF.
ESTADES TODOS CONVIDADOS!
quarta-feira, dezembro 07, 2011
Cuatro cortometrajes transforman la raya hispanolusa en un cordón umbilical
"A raia/La raya vista por...", suma de cuatro cortometrajes elaborados por el tándem Chema de la Peña-Gabriel Velázquez, Isabel de Ocampo y los portugueses Pedro Sena y Joao Trabulo, es el resultado de ese ejercicio de síntesis donde el paisaje humano del siglo XXI, a ambos lados de la frontera, trenza el largometraje.
Todos ellos han partido de los rasgos sociales, culturales, económicos e históricos que vinculan a 'La raya', como así denominan los pobladores de ambos territorios a ese lugar común que, desde la independencia de Portugal a través del Tratado de Zamora (1143), cicatriza de norte a sur la península ibérica.
El largometraje, de 72 minutos de duración presentado esta mañana en Valladolid y que tan sólo incluye una historia ajena a la ficción, ha sido coproducido por la Junta de Castilla y León y el Teatro Municipal de Guarda (Portugal), dentro de un proyecto enmarcado en el Programa Operativo de Cooperación Transfronteriza España-Portugal (2007-2013).
Los salmantinos Chema de la Peña y Gabriel Velázquez, se han vuelto a reencontrar en un trabajo después de "Sud Express" (2006), en esta ocasión con uno de los cuatro cortometrajes de "A raia/La raya vista por...", titulado "Camino a casa" y que se estructura a partir de un viaje emocional entre Salamanca y Lisboa.
La antigua frontera hispanolusa de Fuentes de Oñoro (Salamanca)/Vilar Formoso es el paso obligado de un viaje que Chema de la Peña ha calificado de emocional, un trabajo que en su caso ha resultado "algo muy natural", ya que desde pequeño observábamos "con total normalidad" la ida y venida de las gentes por una frontera "que teníamos muy cerca".
"Lo que pretendemos demostrar es que las fronteras no son más que una raya que dibujamos en los mapas", ha añadido De la Peña, autor entre otros filmes de "Isi & Disi" (2004) y de "Un cine como tú en un país como este" (2010).
Isabel Ocampo, también salmantina, contribuye con el cortometraje "La raya que me raya", metáfora del hastío que ocasiona la secular repetición de un nombre que remite a división, frontera y, en último punto, a recelo mutuo entre países como demuestra la línea de fortificaciones que jalona de norte a sur la antigua divisoria.
La protagonista es una niña de siete años a través de la cual la directora presenta un rosario de emociones y sentimientos, estereotipos, falsas creencias, ideas preconcebidas y juicios falsos entre españoles y portugueses, sin dejar de lado elementos vinculantes.
"La cultura es eso, las relaciones emocionales que permanecen en el tiempo", ha reflexionado De Ocampo al explicar el contenido de su contribución fílmica.
El portugués Pedro Sena es el autor del único relato situado al margen de la ficción ("Baixas os braços para descansar as pernas"), una especie de "escritura visual y sonora conjugada con una interpretación musical y narrativa", explica en la documentación facilitada a los informadores.
Joao Trabulo cierra la tetralogía de "A raia/La raya vista por..." con "Devastaçao", que parte de la resistencia hispanolusa contra la invasión napoleónica en las conocidas como Guerras Peninsulares, a comienzos del siglo XIX.
El filme será presentado el 9 de diciembre en el Teatro Municipal de Guarda (Portugal) y es interés de sus productores su difusión en televisiones de ámbito estatal y en festivales internacionales.
Los directores tienen plena libertad para promocionar sus trabajos donde estimen oportuno.
Nova publicada en Todo Castilla y León digital
sábado, setembro 17, 2011
25 anos do congreso organizado polo "Arraiano Maior" Padre Fontes
XXV Congresso de Vilar de Perdizes
Jorge Lage
Um quarto de século de “Congressos de Medicina Popular” (CMPVP) é muito tempo e o Padre Lourenço Fontes e os seus colaboradores estão de parabéns pelo que já se mexeu na nossa cultura popular e, até, numa coutada dum lobby. Depois, já há gente lusitana, seguidora dos químicos nos tratamentos, que respeita e alguns receitam (ou tomam) produtos naturais.O meu suporte científico, quando duvido ou desconheço, é, em parte, no muito ilustre (pelo menos no mundo do professorado e internacionalmente) Prof. Jorge Paiva. Estou a falar do considerado e maior botânico português vivo. Será difícil, para nós, publicar um livro que não tenha referências a este grande “missionário” da Biodiversidade. O que ele diz sobre plantas é sempre comprovado cientificamente. Esta é a grande diferença de quem fala de orelha a favor ou contra o valor medicinal das espécies referenciadas pela Botânica.
Pelo Prof. Jorge Paiva fiquei a saber que o hipericão do Gerês é um falso hipericão e apenas faz bem aos nervos, não tendo benefícios para o fígado. E por um grande comerciante, que vive à sombra do chá de hipericão do Gerês, fiquei a saber que o mesmo não é do Gerês, sendo colhido entre Mirandela e o Planalto do Mogadouro.
Isto para dizer que nem tudo o que parece é. Mas os saberes antigos, pouco ou muito têm um fundo de verdade, muitas vezes, maior do que pensamos.
Voltando ao rego do CMPVP, em que tive a honra de participar no último dia (abriu a 01 e encerrou a 04SET2011) com a comunicação “As Maias usos e crenças”, deu para me aperceber que tem perdido fulgor. O Padre Fontes precisava alguém com energia e saber (de eventos) que o disciplinasse e o dividisse por temas.
O CMPVP tem que seguir a evolução natural e não ficar um pouco parado. A publicação das actas ou das conclusões em cada ano devia ser sempre uma grande preocupação.
Uma parte do “circo” montado à sua volta queixa-se de não fazer grande negócio, contudo, os produtos locais vendem bem. Por exemplo, saber o palpite de uma cartomante custava um mínimo de 25 euros. Se fosse mais modesto e baixasse para 10 euros era capaz de ter muita gente. Tudo tem o seu preço… Para o sucesso, em termos de gente bastava a “romaria galega”, principalmente no domingo (último dia).
A missa a que assisti foi dita com grande energia e sentido de fé.
O piquenique foi pouco concorrido, mas muito suculento e animado, num local fantástico. Depois, a Lurdes da organização do CMPVP e o Francisco e a esposa da comissão de festas da Senhora da Saúde foram duma atenção extrema comigo, fazendo-me sentir quase em casa. Por estes últimos fiquei a conhecer a “arena” oficial das chegas de bois do Barroso, colada ao recinto do Santuário e que é digna de ser vista. Também pude observar a rica e bonita capela do recinto. Por fim, o Francisco ainda me acompanhou nas minhas pesquisas sobre a castanha. Pelo meio ainda deu para saborearmos os licores e ver os chás da Isabel Pita.
Soube que a ASAE andou por lá a “atormentar” as almas e bem podia ter feito junto da organização prevenção pedagógica, para que, aos poucos, os pobres vendedores rurais se vão acomodando às leis cegas impostas pelos ricos de Bruxelas. Afinal, Bruxelas não as cumpre (nem ninguém, a não ser um aprendiz de Asterix, que agora se acapou da cena política) e por cá há uma paranóia, apostada em causar mais ruína no arruinado meio rural.
Será que este governo vai colocar essa gente em “carris” adequados à nossa pobreza ou vai fingir?…
Nova publicada en: NetBila
quarta-feira, setembro 07, 2011
quarta-feira, agosto 24, 2011
Programa homenaxe a CEF
Domingo 28 de agosto
Cemiterio de san breixo, Celanova
17 horas
Acto de homenaxe do colectivo Arraianos e das Redes Escarlata a Celso
Emilio Ferreiro, cun recital poético e musical, no cemiterio de San
Breixo, en Celanova, e coa actuación estelar de Labregos no Tempo dos
Sputniks (García, Mc de Dios ke te Crew e o Leo e Arremecághona)
Agardamos que sexa do voso interese e poder contar coa vosa presenza
Cemiterio de san breixo, Celanova
17 horas
Acto de homenaxe do colectivo Arraianos e das Redes Escarlata a Celso
Emilio Ferreiro, cun recital poético e musical, no cemiterio de San
Breixo, en Celanova, e coa actuación estelar de Labregos no Tempo dos
Sputniks (García, Mc de Dios ke te Crew e o Leo e Arremecághona)
Agardamos que sexa do voso interese e poder contar coa vosa presenza
segunda-feira, agosto 22, 2011
Manifesto arraiano 2011
Percorramos o que nos falta pola parte dos seus confíns no lado esquerdo,
e designemos, alomenos un apunte, dos vértices por onde pasa a raia que
separa os nosos pobos dos de Portugal.
separa os nosos pobos dos de Portugal.
Subamos piramidales peñascos, tan riscados como o alto Pirineo, para
vencer os cumios máis altos do Xurés pola banda de Riocaldo ata a pedra
“do bocelo”, pedra situada na beira do Río Límia, a promontoria elevación
é o marco levantado pola natureza para protexer a entrada do noso Limia
pola fronteira con Portugal.
vencer os cumios máis altos do Xurés pola banda de Riocaldo ata a pedra
“do bocelo”, pedra situada na beira do Río Límia, a promontoria elevación
é o marco levantado pola natureza para protexer a entrada do noso Limia
pola fronteira con Portugal.

Comezamos este manifesto arraiano cun fragmento lo libro “O Río Limia e os
seus contornos”, escrito polo entrimeño Benito Fernández Alonso que é nado
o 28 de outubro de 1848 nesta vila, e que foi bautizado na fermosa igrexa
que nos agarda para comezar esta xornada. Hoxe os arraianos tiñamos que
ter presente a un persoeiro ilustre deste tan ilustre concello, un
persoeiro que adicou parte do seu tempo vital a defender o noso patrimonio
e a divulgalo. Debémoslle tamén o feito de ter sido o fundador do “Boletín
da Comisión Provincial de Monumentos Históricos e Artísticos de Ourense”.
Recordar ós nosos antergos é reafirmarnos no que somos, aínda que iso nos
faga sentir con toda a súa forza o peso do pasado, un peso co que temos
que empurrar este presente de desalentos e bicos mustios nun eido
asulagado de bágoas e follas secas que non se erguen ao vento porque o
vento cómprenos para encher o peito aflito de soidade.
Dicía Álvaro Cunqueiro que “O soño vai rubindo polas veas do arbre / unha
vida enteira que pasa / até facerse paxaro nunha ponla / un paxaro que
recorda canta e vaise / denantes de que todos os arbres morran”. E
certamente, con nós, morren as nosas aldeas, apáganse as lareiras nas que
aquecer o sentimento e fraguar os anceios que atan a quen os mama a unha
forma de vida en clara decrepitude. Trocamos o mundo de cor por una
palestra de ocres que mingua canto máis desexamos tornar ao principio da
vida, e deixamos voar o recordo como o fai Ramón Sismundi no célebre poema
de Federico García Lorca “Cantiga do neno da tenda” e que di: “Ao longo de
rúas infindas / os galegos paseiaban / soñando un val imposíbel / na verde
riba da pampa”.
Pero os arraianos non deixaremos de nos erguer onde queira que nosatopemos, para facer nosos os versos do poeta monzabiqueño Eduardo Pita
que dixo: “Eu diria dos apátridas que somos / daquela pátria que nos
sobra. / Diria daqueles que por amá-la / proscritos ficaram / proscritos
morreram”. Para erguémonos das cinsas e respirar o fume dos carballos que
se derreten nas pedras aos nosos pés. E retornar coma os paxaros dos que
falou Cunqueiro nunha reforestación da terra matricial e nutricia, que
empreñada, endexamais deixará de parir fillos que a desermen.
Un deses fillos é o noso arraiano maior, Bento da Cruz, que fixo da súa
memoria o alicerce no que sustentar unha extensa obra de persoeiros e
escenarios que son froito do apego que sente por este mundo trasmontano
onde se visten as súas novelas e os seus contos para facernos gozar cunha
temática rural e arraiana coa que nos identificamos plenamente. Bento da
Cruz é un arraiano maior que recolleu a memoria oral dun pobo para salvala
do esquecemento. O escritor que ía para cura e que retrata o seu tempo coa
mestría de quen sabe do que fala, porque o que escribe é a fala da sua
memoria inesgotable, coma o curso dun río que ben podería ser o Miño e que
tan acertadamente describe o poeta estremeño Álvaro Valverde cando nos di
do noso río máis arraiano: “Del río, la metáfora oscura: / la negra sierpe
que curva alinea / su dibujo incesante”. Pero, parece non conformarse cos
anos infantes vividos en Peireses, e il mesmo di que: “A maior pena que me
ficou desse tempo foi não ter vivido essa extraordinaria experiência de
vida na aldeia entre os 15 e os 21 anos. Senti toda a vida a falta desse
percurso de juventude”. Isto pon de manifesto o que moitos pensamos, que
sempre é pouco o tempo que temos para os nosos, para afondar nas raizames
e nos lugares da nosa infancia e do noso principio do mundo.
Remato como empecei, citando a Benito Fernández Alonso, que noutrofragmento do seu libro “O Río Límia e os seus contornos”, deixounos verbas
tan fermosas coma estas: “As augas torrencias vaciadas dende enormes
alturas despréndense en desurros, partidas en infindos regos, que coma
fermosas cintas de prata destrenzadas dunha enfeixada cabeleira, presenta
ondeantes faixas arxentadas, que descorren coma serpes polo declive das
ladeiras”.
E así, unxidos da auga que traza as meirandes raias, e deixándonos levar
pola forza do seu curso que remata nos muiños fariñentos da nosa memoria,
os arraianos de aquí e de acolá, defenderemos a nosa memoria, e todo o que
supón un patrimonio cultural, etnográfico e unha forma de ser e de vivir o
mundo singulares e únicas. Con esa idea non minguaremos na teima de
recoñecer a aqueles que agrandan a nosa identidade, facéndoa universal,
coma o mestre Ferrín e padre Fontes e o Bento da Cruz.
Beizóns, saúde e ledicia, irmáns arraianos.
Suso Díaz
domingo, agosto 21, 2011
El contrabando como medio de vida El escritor portugués Bento da Cruz recibió el reconocimiento de Arraiano Maior, entregado por el padre Fontes, por ser un digno embajador de los territorios fronterizos
Entre las múltiples leyendas que han plagado la historia de Galicia y Portugal destaca el "contrabando de tabaco" que hace años se dio en los territorios situados en la denominada "Raia". Los habitantes de aquellas zonas negociaban así con este "producto" prohibido. En la actualidad, de estas historias solo queda el recuerdo de los habitantes de esta frontera. Asimismo, cabe destacar que la ruptura definitiva entre ambos territorios tuvo lugar ya hace varios siglos cuando los reinos se separaron. Ahora, entre Portugal y Galicia queda el recuerdo.
El galardón fue entregado en manos del anterior Arraiano Maior, el padre Fontes. Sin lugar a duda Bento da Cruz aprovechó esta ocasión para hablar de las historias que poblaron estas tierras durante muchos años.
Concretamente, centró parte de su discurso en el contrabando de tabaco, recordando así como los vecinos de aquel entonces cruzaban los montes situados en la frontera para tener algo que llevarse a la boca en aquellas épocas de miseria "aquellos años fueron unos años duros, mucha gente moría de hambre".
Por otro lado, el homenajeado no solo quiso centrarse en la historia del contrabando y dejó a un lado este hecho para hacer así una reseña histórica evocando la poesía pastoril.
Asimismo, también habló del concepto de nación y de pueblo dejando claro que Portugal y Galicia son territorios que caminan de la mano: "En un principio nuestro idioma era el mismo, realmente la historia de estas dos naciones se vio truncada cuando se separaron los reinos; pero ambos tenemos el mismo sentir"
Cabe destacar que el homenajeado también tuvo unas dulces palabras para su antecesor: "El padre Fontes es una leyenda, realmente es todo un honor recibir el galardón de sus manos".
Además de esto, el escritor portugués manifestó sentirse "muy contento y orgulloso" de este reconocimiento.
Un compromiso constante
Este acto se inauguró por primera vez en 2009, año en el que fue homenajeado Méndez Ferrín. El único fin de la asociación Arraianos era no dejar en el olvido las costumbres de estas tierras, así como poner de manifiesto que estos vecinos tuvieron que convivir con unas condiciones territoriales y ambientales propias de esta zona, y que precisamente este hecho los hizo diferentes.
Tal y como Suso Díaz, miembro de la asociación, afirmó, " A Raia es un mundo donde confluyen varias culturas".
Nova publica no Faro de Vigo
sexta-feira, agosto 19, 2011
El escritor Bento da Cruz será nombrado arraiano maior en el monte Pedreiriño
Los asistentes a la celebración podrán visitar el museo de Terrachán, así como hacer una ruta de senderismo en el Parque Natural Baixa Limia
NATALIA NÓVOA - OURENSE Lo que en un momento suponía una división clara entre España y Portugal, A Raia, en la actualidad se configura como un eje histórico dueño de mitos y leyendas entre muchas otras cosas. Este enclave territorial era el principal eje de entrada de contrabando de tabaco en España. En estas tierras ha muerto, se han enamorado y como consecuencia ha vivido un gran número de gente, que aún hoy vive para contarlo.Las viejas historias, se quedan en eso, en viejas y anecdóticas historia. En la actualidad la memoria y los libros han ayudado a salvar lo que en aquel momento suponía una forma clara de vida para los vecinos de aquella zona. Como consecuencia de esto, como cada año, el próximo sábado los habitantes de estas tierras mágicas nombran al arraiano maior da Raia Seca.
En esta nueva edición la asociación de arraianos ha decidido distinguir al escritor Benito da Cruz con el reconocimiento de arraiano maior. Esta distinción ya ha sido entregada al Padre Fontes en el año 2010 y a Méndez Ferrín, que inauguró este reconocimiento, en el año 2009.
Entre las obras escritas de Bento da Cruz destacan títulos como Planalto em chamas, Ao longo da frontera o A loba entre otras.
Subida a las Queguas
Esta tercera edición comenzará con un encuentro de los vecinos en la iglesia de Santa María a Real, en Entrimo. Allí se leerán unos poemas acompañados de música. Acto seguido todos los que lo deseen podrán subir al monte de las Queguas, lugar en donde se hará un ruta de senderismos guiada pasando por el Parque Natural de Baixa Limia, donde los asistentes podrán divisar este paraje insólito que a día de hoy guarda los secretos de todo aquel que atravesó a pie estas tierras.
Alrededor de las dos del mediodía los vecinos harán una parada en el camino para llenar el estómago.
Para poner punto y final a este encuentro con el pasado, los habitante de la zona visitarán el museo ubicado en Terrachán. Acto seguido, todos juntos subirán al monte de Pedreiriño para proceder al nombramiento de Bento da Cruz a cargo del arraiano maior del año anterior.
Nova publicada no Faro de Vigo
terça-feira, agosto 09, 2011
segunda-feira, agosto 08, 2011
Programa definitivo "Arraiano Maior da Raia Seca 2011"
PROGRAMA ARRAIANO MAIOR DA RAIA SECA 2011
Sábado, 20 agosto de 2011. ENTRIMO
10:00 h. Encontro na igrexa de Santa María a Real, Terrachán (Entrimo).
Lectura do manifesto arraiano.
10:30 h. Comezo dunha visita guiada á igrexa. Ao rematar degustaremos uns doces na alameda da Terrachán.
Música e lectura de poemas.
11:00-13:30 h. Subida en autocar ata Queguas para facer para facer a ruta de sendeirismo (guiada) que ten habilitada o Parque Natural Baixa Limia-Serra do Xurés, onde ollaremos “Os Carríns” construccións que servían para aloxar o gando, e visitaremos As Cortes da Carballeira e a Casa da Moura (impresionante monumento megalítico), ademáis gozaremos coas vistas panorámicas da Serra do Leboreiro, Serra do Quinxo, Santa Eufemia e o Xurés. Cun pouco de sorte atoparémonos con cabalos da raza “garrana” e tamén con gando “cacheno”.
Música e lectura de poemas.
14:00 h. Xantar no restaurante Barcelona. Para participar na comida haberá que anotarse previamente.
PARA ANOTARSE NO XANTAR:
Hai que comunicalo por correo electrónico (xesusdiaz@gmail.com) ata o día 16 de agosto, e facer o ingreso de 20 euros no número de conta: 2080 0329 31 0040005303, concepto: xantar arraianos.
Menú: Entrantes variados de productos locales, primerio plato de peixe, segundo plato de carne asada á maneira desta terra arraiana, viños do país, postres e café.
17.00 h. Visita guiada ó museo ubicado na Terrachán, onde hai unha exposición de artistas locales.
18:00 h. Subiremos ao Pedreiriño para proceder o nomeamento de Bento Gonçalves da Cruz como Arraiano Maior da Raia Seca do ano 2011, a cargo do Arraiano Maior do ano anterior, Padre Fontes.
O horario do programa é pola hora local española.
Recomendamos levar auga, e ir provistos de protección solar e algo para cubri-la cabeza.
Arraianos distingue al escritor Bento da Cruz por su defensa de la "raia seca"
Arraianos distingue al escritor Bento da Cruz por su defensa de la "raia seca"
El Padre Fontes le cederá la "guillada" al autor portugués el próximo día 20
S.F. - OURENSE Por su defensa de la cultura y la etnografía de la "raia seca" y por sus relatos ambientados en esta región. El colectivo Arraianos ha decidido conceder al escritor portugués de Montalegre (Peirezes, 1925) la distinción de Arraiano Maior. Este nombramiento, que se realiza desde hace tres años, conlleva la entrega de la guillada típica de la zona con la que se dirigía al ganado y la boina arraiana. El primero en recibir la guillada fue el autor de "Arraianos", Xosé Luis Méndez Ferrín, y el segundo el Padre Fontes, que será el encargado de entregar este año el palo a Bento da Cruz.
Será en el transcurso de un acto el sábado 20 de agosto que incluye una ruta de senderismo por la ruta de Queguas (Xurés), una comida a base de productos locales, la visita al museo de Terrachán y la subida al Pedreiriño, donde se hará oficial el nombramiento a las 18 horas.
Publicado: Faro de Vigo
En toda Galicia non hai precedente desta festa
baldo ramos
«En toda Galicia non hai precedente desta festa»
- Autor: alba reigada
- Localidad: ourense / la voz
- Fecha de publicación: 6/8/2011
Con motivo da procesión da Ramallosa de hoxe en Celanova, presentouse onte o libro Caligrafías da Luz, con 18 fotografías de Carlos Lorenzo e caligrafías de Baldo Ramos. Ademais conta con limiares escritos por Xosé Luís Méndez Ferrín e Aser Álvarez. -¿Como xurdiu a idea de facer este libro?
-Foi a partir dunha serie fotográfica que elaborou Carlos Lorenzo. Fixo unhas fotografías da Ramallosa e dicía que algunhas lle recordaban ó meu trazo e púxose en contacto comigo. Eran en total 54 fotografías e doáronse 18 delas á Fundación Curros Enríquez. Aser Álvarez coordinou a publicación.
-¿Cal é o obxetivo desta publicación?
-A idea era achegar un pouco a festa da Ramallosa. O meu vínculo con esta festa é familiar e sentimental e unha vez que tiñamos o traballo plástico feito, eu escribín un poema onde intento recrear o que significou para min.
-¿Cal foi o seu traballo sobre as fotografías?
-Eu pintei sobre elas con tinta negra e intentei dialogar coa escuridade que envolve ós farois nas imaxes. Son imaxes en movemento, sen figura humana.
-¿Que significa a Ramallosa para Celanova?
-Considero que é a festa máis orixinal que hai en Celanova. É unha procesión profana e non se saca santo ningún e en toda Galicia non hai precedente desta festa. Ningún precedente.
Publicado: La voz de galicia
Subscrever:
Mensagens (Atom)



