Arraianos en T√°nxer

Eí vos vai un adianto da nosa recente e accidentada incursión marroquí, e maila presentación do noso correspondente arraiano en Alxeciras, Don Lucho Arraiano, sempre ollando o estreito de Xibraltar, eses 14 km que deberan unir Europa e África.
Estivemos en no norte do país visitando a Bowles, Haro Tecglen e outros arraianos da xeración Beat. Na seguinet entrega conatremos como onseguimos parar o ferri no porto de Tánxer...
Continuar√°.

O pegureiro e o lobo

Damos conta do acto de presentación do libro O Pegureiro e o Lobo, do crastejo Manuel Domingues, que congregou na Livraría Torga de Ourense a numerosos e ilustres arraianos, entre eles, o noso discursólogo e home mediático onde os haxa, Julius Medulius, na foto en plena acción, xunto ó autor do libro. No número 4 de Arraianos publicamos unha reseña desta recomendable lectura, escrita polo inefable Doutor Medulius.
O relatorio que leu Medela neste acto, un texto que deixou abraiado a máis dun asistente, igual o publicamos no vindeiro número da nosa revista. Todo dependerá do seu bo comportamento e da interrelación dialéctica relaxación-tensión da Putísima Inquisición Arraiana nesta primavera.

O refuxio de Arnau

Para comezar ben a semana achegámonos ós nosos amigos do Colectivo Arnau (Muíños), camiñantes arraianos e montañeiros bravos onde os haxa...

Velaiván unha fotiños:

A burra é a nosa correspondente arraiana A seguinte é a vista que hai dende o refuxio que teñen os nosos amigos na Regada, en plena Serra do Xurés, e a outra é do propio refuxio de Arnau, que algún día será o centro do mundo arraiano. Amén.

PERIODIPESCA visita a raia

Seguindo a liña de actualidade arraiana, chegou ós nosos ouvidos que entre o vindeiro 27 de abril e o 2 de maio terá lugar no concello de Entrimo, Periodipesca. Para os interesados, comentar que se levarán a cabo Exposicións de revistas -especializadas-, Exhibicións de cetrería e cans de mostra, Rehalas, Cata oficial de viños galegos e portugueses e visitas culturais entre outras actividades.

Este acontecemento periodístico, o máis importante e de máis rango da prensa especializada en temas de caza, pesca, turismo rural e de aventura, escolleu Entrimo como lugar de encontro para aproveitar, probablemente o intercambio transnacional de saberes que favorece a nosa estratéxica situación xeográfica. Poderíamos dicir que a raia se está a converter nun dos activos con maior proxección tanto no eido cultural como económico, algo que non é novidade para os máis de nós, pero que semella non ter cuallado ainda na estreita perspectiva de algúns dos nosos governantes.

Benvido sexa pois iste novo acontecemento arraiano.

As Vías do Imperio Arraiano...seguirán pechadas??

A Vía Nova, unha das principais vías de comunicación da Península Ibérica na época romana, e que en tempos unía Braga con Astorga, podería ser a porta de entrada dun novo turismo na procura de natureza, historia, cultura, calidade, benestar e a beberaxe da autenticidade arraiana na Portela do Homem. Pero todo depende, en último termo, da vontade política e do grao de esixencia da sociedade civil (dúas cousas das que non andamos nada sobrados neste recuncho panteísta do Auriense´s Far West)
Estivemos o pasado fin de semana en Lobios, na clausura das xornadas internacionais sobre as Vías do Imperio, unha iniciativa moi interesante que pode marcar un antes e un depois no desenvolvemento desta zona, ou ficar nunha carallada académica de paparota raiota e abondosos honorarios para uns poucos profesores, e totalmente allea á realidade. O tempo dirá. Polo dagora eí vos vai unha foto.

De Carrís e Sombras... Borrando Fronteiras

...e, como xa sabe toda a xentiña boa e xenerosa, dende aquel día da Nevosa non paramos de borrar a Raia; o noso grupo anda na parte que parece mais difícil, a dos territorios quebrados e indómitos das montañas, ui as montañas!, pero que na verdade é a mais doada de borrar porque os homes e a natureza que a habitan nunca souberon dela ou nunca a tomaron en serio, mais ben é unha raia retranqueira!...coma o vento que sube e baixa, que corre ora cara acá ora cara alá, os homes e a natureza destas serras nunca viron raia por ningures e cando, por mor das fantasías demenciais daqueles que se dín mais sensatos, tiveron que asumir a imposición dunha fronteira fixérono sempre cun desexo do demo de avantala.
Pois é, velaí vai a tropa Xurés arriba buscando o alto para ourear en terra de ninguén e de todos, como fan esas vacas-vaquiñas da serra cando nos suores do verao soben buscar o fresco nas ourelas venteadas dos cumios; subimos por ese val do río Homem que riscou o xeo do fermoso glaciar que miraba ao mar da vella Galiza bracarense, paseamos e oureamos nas alturas dos vellos mineríos dos Carrís e das Sombras, lugares onde moitos soñaron unha mellor vida ripando da terra o mineral que os homes malos precisaban para a guerra dos seus soños, soños imposibles tornados pesadelos e que tampouco teñen fronteiras coma todas as dores do mundo e coma todas as miserias.
E baixamos por ese val do Río Vilameá que riscou o xeo do fermoso glaciar que miraba ao corazón da nosa Galiza orfa...E colleunos a noite, como collía aos pigureiros co gado no monte, como (a)collía aos contrabandistas monte fora en fuxida-libre das fames, como (a)collía aos fuxidos do fascio e lles daba unha noite máis de vida. Unha cervexa fría e unha cea entre amigos á lareira na casa abrigo do Pisco valeunos para saber certo que o que estabamos facendo non era un soño, que cando saimos por esa terra vereada era certo que estabamos borrando fronteiras. Terémosvos ao tanto dos novos anacos de raia que vaian desaparecendo. Até á próxima.

As "Vias do Imperio" arraiano

Para arraianos con inquietudes históricas, facémonos eco do Coloquio Internacional que se celebrará do vindeiro 30 de marzo ó 1° de abril nos concellos de Terras de Bouro -vila do Gerês- e Lobios, baixo o reclamo "Vías do Imperio".

O tema central diste congreso será a Via Nova, -Geira, para os veciños lusos-, que une Bracara Augusta(Braga) con Asturica Augusta (Astorga), a máis moderna e máis curta das catro vías que coexistiron en tempos do Imperio Romano, e que atravesa a raia a altura da Portela d'Home. Pero os datos de carácter histórico ímosllos deixar mís ben aos expertos que debatirán no devandito congreso, pois entre os ponentes estarán entre outros: Antonio Rodríguez Colmenero, catedrático da USC e descubridor do campamento romano Aquis Querquennis na beira do Riocaldo, Jorge Alarcão, profesor da Universidade de Coimbra ou Francisco Fariña Busto, Director do Museo Arqueolóxico de Ourense.

Quedades informados, pois, sobre iste novo acontecemento arraiano. Atoparedes mais información no site oficial da Cámara de Terras de Bouro:
http://www.cm-terrasdebouro.pt/06noticias/noticias/principal.asp?numn2=601&categoria=Eventos&numnot=229

ou entón, dirixíndovos ó e-mail:

geira@cm-terrasdebouro.mail.pt

SOS Dous bandidos perdidos no Xurés

A cousa puido ser moito peor...
Xúroche que vimos a cabeza dun lobo relambéndose por tras dunha peneda... e resultou ser unha xesta azoutada polo vento; escoitamos polo GPS as voces ancestrais do principio do mundo, dicíndonos que a noite nos quería bravos e sen teito, rodeados do neboeiro da morte, vento e chuvia reconfortantes e os buxatos rindo de nós...
Imaxínanos, que par de bandidos!!... querendo seguir a raia seca polos curutos esgrevios do Xurés, e cos marcos da fronteira a dar chimpos corga abaixo; soñando coma dous parvos con adivinar as coordenadas exactas da nosa posición na serra, cando o mapa se revirou e nos fixo a puñeta con estilo esborrallandose nunha bola de papel mollado e ilexible. De verdade!! Incluso nós estivemos a piques de ser borrados do mapa, cando a sensación de absoluta perda nos enganchou coas súas poutas de lobo polo pescozo de collóns cruzados.
Non puidemos nin voltar sobre os nosos pasos, e tivemos que meter monte abaixo por unha bimbarreira entre d√∫as corgas. Seica hai que perderse totalmente para recuperarse totalmente...
De onde vimos?, Onde vamos?, Quen somos?. Xúroche que a certidume só nos deixaba respostar a terceira cuestión: somos dous toliños na procura de aventura o día menos indicado. Nas outras dúas cuestións non había acordo posible... Igual foi por iso que nos abrazamos coma dous meniños cando por fin alviscamos a chairada de Pradoseco.

arraianos III

En pleno recital musical antipoético o 17 de maio de 2005, en Vilanova dos Infantes, no patio da casa do Mago Ferrín.

Na presentación do sonado monográfico sobre

Represión e Resistencia Antifranquista

ARRAIANOS III

No centro do Universo Arraiano

Velaí vai unha foto do Cerne do Noso Mundo...
O cumio da serra do Xurés; nas relacións arraianas reais, non virtuais ou político-universitarias, tamen concertamos para coroar a cumieira do Jurês (eu defendo este topónimo e xa explicarei por que) 2 galegos non virtuais con 2 portugueses non virtuais...aconteceu o 7 de Xaneiro deste ano...ESTE É XUSTAMENTE O CENTRO DA GALIZA, O BERCE DOS GALAICOS E O LUGAR DESDE O CAL SE INICIARÁ, E NON SÓ SIMBOLICAMENTE, A DESAPARICIÓN DA RAIA...

Foto enviada polo correspondente X. Perdiz (na foto co irmau e con outros dous buxatos galaicos do sur)

Estas tecnoloxías dan cabo de nós...

Ferrín vixía os curutos do Xurés dende Salgueiro, por se houber buxatos en formación agardando a comitiva

AS FOTOS por fin

Paseando ó Arraiano Maior pola Serra do Xurés
O noso correspondente invisible no Triángulo Máxico envíanos unha pequena mostra fotográfica (fica sen palabras dende entón) da visita de X.L Méndez Ferrín a Muíños, co gallo da entrega do I Dolmen de Prata ao Arraiano Maior da República.
Beizón por tan mística, etílica, emotiva e gastronómica xornada, onde o mellor foi a visita a Prado e Salgueiro na compaña do Ferrín e da Moncha, sen esquecer o arroz con corzo do Lusitano...

16 YEARS LATER...


Dolmen de Prata para o Mago Ferrín

Deixamos aberta a fiestra radiofónica do señor Lamela, para achegarnos ó cónclave arraiano que se celebrará en Muíños, coa entrega do Dolmen de Prata a X.L. Méndez Ferrín, 16 anos despois de ser aprobrado pola corporación municipal de Muíños, sendo concelleiro Lino Perdiz...
Así anda o país... dez anos despois. Xa pode ser boa a prata.
Mañá tentamos espetar as fotos do acto (enviamos reporteiro arraiano), se aínda nos queda mecha no módem...

Mais información sobre o acto e sobre a Répública da Raia Seca na paxina web do Camarada Ludeiros (pincha eiquí)





Pincha na pestana de escolta la rádio EN RADIO CORNELLÁ... e escoita de 6 a 7 do serán, hoxe sábado 14 de xaneiro o programa SEMPRE EN GALIZA, dirixido polo Camarada Arraiano Joe Lamela

Res P√∫blica Arraiana

Viva a Res P√∫blica Arraiana

Era a nosa intención adxuntar unha nota de prensa para comprender o titular, mais foinos imposible...
O caso é que acaba de nacer o lobby máis trasngresor da raia: a Federación de Asociacións Arraianas. Tumaaaaaaaa!!!!.
Sentimos a incapacidade técnica no escaneo, mais é cousa do noso Cabaleiro Arraiano, Lord Medela de Lobeira, que adoita mandar virus nos arquivo e levar o bocadillo de anchoas ao traballo envolto en papel de xornal....
Non sei como, amigos meus, pero fomos primeira páxina na Región. O titular: La Raia se declara Republicana

A falta deste pan, que escanearei cando as meigas estean fóra, ei vai esta notiña da web do Consello da Cultura Galega.


Santiago. Redacción o 4 de xaneiro de 2006

As rep√∫blicas da fronteira
Unimiño é o nome da primeira comunidade transfronteiriza de concellos que existe no noso país. Esta entidade está conformada quince concellos do sur de Pontevedra e as cinco cámaras municipais do Val do Minho, no norte de Portugal, quere traballar conxuntamente en áreas que van desde as obras públicas ou a agricultura, ao turismo, o ambiente, a educación ou a cultura. Ao tempo, desde a Raia Seca, chéganos a nova da vindeira proclamación da República Arraiana.
Quince asociacións culturais do sur de Ourense e do norte de Portugal reuníronse onte en Celanova e acordaron solicitarlle á Xunta o recoñecemento simbólico desta República a xeito de recoñecemento da identidade cultural que existe das dúas bandas da fronteira. Ademais, programaron actividades comúns coma un Congreso Internacional sobre a Represión na Fronteira, a homenaxe aos fusilados no Alto do Furriolo ou a creación da Orde dos Cabaleiros (e damiselas) da Raia.
Máis información en El Correo Gallego e en La Región

Manda carallo!!!!

E nós, coma sempre, a loitar polo agromar da sociedade civil.

ARRAIANOS E ARRAIANAS DO MUNDO!!

CÓNCLAVE ARRAIANO o vindeiro 30 de Decembro en Celanova
Benqueridos arraianos. O sábado, 30 de decembro, estades convidados a achegarvos á xuntanza que teremos ás 18:00 horas no Bar Agarimo de Celanova (na Praza Maior). Nesta reunión imos avaliar as actividades da Asociación Arraianos durante o pasado ano e tamén planificaremos as accións de cara ó ano que entra. Todas as ideas, propostas e proxectos serán benvidos. Hai moito traballo por diante. Contamos coa vosa presenza. Unha aperta arraiana. Agardámosvos.

Chega de bois

Baldo Ramos

Apresentamos duas obras deste artistazo arraiano que monta cadernos de haikus con ilustracións. Os marcos abrense por detras para poder pasar as follas de xeito que cando queres cambias de obra.

Benvidos ó CADERNO ARRAIANO

Sede todas e todos benvidos ó CADERNO ARRAIANO, a porta está aberta, pasade sen chamar.